Ween mecht kennt wëes dass ech e grousse Bewonnerer a Supporter vun de Kennedys sinn. Ech si souguer der Meenung dass den Bobby Kennedy en nach besserern President gewierscht wäer wéi säi Brudder. A wéi den Teddy säin Tribute op der DNC 2008 kritt huet an hien gesoot huet dass dëst séng läscht Convention wäer, kruut ech wéi vill aanerer Tréinen an d’Aan. (Ried vum 25.08.08) Elo, haut, huet dann den Teddy Äddi gesoot. Irgendwéi haat ech mer vrun e puer Deeg esou eppes geduercht wéi ech eng Foto gesinn haat op däer hien wirklech net méi gudd ausgesinn huet.
A wéi am Musée “THE KENNEDYS” zu Berlin an der Ausstellung steet:
Die Kennedys sind einzigartig in unserer Geschichte, und der Tag an dem sie wieder aus dem Rampenlicht treten, wird ein trauriger sein; denn dann verlieren wir eine Familie, die zu unserer eigenen geworden ist. – Gore Vidal, 1967
Besser hätt wuel keen et kéinnten formuléieren. Zum Schluss vum Post muss ech dem Teddy séng Wierder benotzen aus sénger läschter grousser Ried, déi läscht grouss Kennedy Ried:
“The work goes on, the cause endures, the hope still lives, and the dream shall never die.”
EDIT (26.08.09 – 13:08 Auer): Vielleicht erklärt dës Nouvelle dann och mäin Tweet aus der Nuecht [via].
Rest in peace, Teddy!